Waarom de strengste cryptoregels voor banken nu onder druk staan
Basel moet door de knieën: waarom de 1.250%-regel niet langer houdbaar is
De kapitaalregels die de Basel-commissie in 2022 opstelde voor banken met crypto op de balans staan ineens op losse schroeven. De Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk weigeren de regels over te nemen, terwijl de Europese Unie ze maar deels doorvoert. Dat zorgt voor een scheef speelveld én een hernieuwde discussie: zijn deze regels nog wel realistisch in een tijd waarin stablecoins een enorme groei doormaken?
De kern van de ophef draait om de 1.250% risk weight. Dat betekent dat banken voor elke euro aan crypto-blootstelling één euro extra kapitaal moeten reserveren. In de praktijk maakt dat bijna elke cryptodienst voor banken financieel onaantrekkelijk.
Wat houdt de 1.250%-regel precies in?
De Basel-commissie rekent alle crypto-activa op permissionless blockchains – denk aan Bitcoin of Ethereum – tot de hoogste risicocategorie. Dat geldt dus ook voor grote stablecoins zoals USDT en USDC.
Wat is een stablecoin?
Een stablecoin is een digitale token die gekoppeld is aan een stabiele munt, meestal de Amerikaanse dollar. Daardoor blijft de waarde relatief constant, wat ze populair maakt voor betalingen en handel.
Door stablecoins onder dezelfde risicoregel te plaatsen als pure speculatieve crypto-activa worden banken gedwongen enorme kapitaalbuffers aan te houden, zelfs wanneer de stablecoin volledig gedekt is door reserves.
VS, VK en EU kiezen hun eigen pad
Volgens de Financial Times vindt de Federal Reserve de Basel-regels onrealistisch. Het VK deelt die mening en kiest er ook voor om het raamwerk niet toe te passen. De EU implementeerde het raamwerk slechts deels en liet belangrijke onderdelen weg die betrekking hebben op permissionless blockchains.
Daardoor dreigt de internationale consensus rondom bankenregulering te breken. En dat zet Basel onder grote druk om de regels opnieuw te bekijken.
De stablecoin-groei verandert alles
Erik Thedéen, voorzitter van de Basel-commissie, erkent dat de markt er inmiddels anders uitziet. Vooral in de VS nemen gereguleerde stablecoins snel toe. De GENIUS Act, die stablecoins officieel toestaat als betaalmiddel, versterkt dat effect.
Thedéen noemt de groei “dramatisch” en geeft aan dat het niet meer logisch is om stablecoins automatisch als de hoogste risicocategorie te behandelen. Toch verschillen toezichthouders sterk van mening, waardoor aanpassingen lastig worden.
Ongelijk speelveld voor banken wereldwijd
Doordat de grote economieën uiteenlopende regels hanteren, ontstaat er een duidelijk competitief nadeel voor Europese banken.
- Amerikaanse en Britse banken kunnen sneller producten ontwikkelen zoals tokenized deposits of stablecoin-diensten.
- Europese banken zitten vast aan zwaardere regels en lopen daardoor achter op een markt die juist snel groeit.
Deze verschillen bepalen uiteindelijk welke regio’s de infrastructuur voor digitale bankproducten gaan bouwen.
Conclusie: Basel staat voor een noodzakelijke herziening
De 1.250%-regel lijkt zijn langste tijd gehad te hebben. Stablecoins zijn mainstream geworden, de politieke steun in de VS groeit en grote economieën stappen af van de extreem strenge aanpak. De Basel-commissie moet daarom opnieuw kijken naar de risico’s én de realiteit van een snel veranderende digitale economie.
De vraag is niet óf de regels veranderen, maar hoe snel.
FAQ
Waarom willen de VS en het VK de 1.250%-regel niet volgen?
Omdat de kapitaaleisen volgens hen niet aansluiten bij de huidige stablecoinmarkt en innovatie onnodig afremmen.
Wat betekent dit voor stablecoins zoals USDT en USDC?
Als Basel de regels versoepelt, kunnen banken makkelijker stablecoin-diensten aanbieden. Dat kan de adoptie verder versnellen.
Wat gebeurt er als de EU streng blijft?
Dan ontstaat een concurrentienadeel voor Europese banken, waardoor zij moeilijker kunnen meedoen in de snel groeiende markt voor digitale bankproducten.
