Door Redactie 26/01/2026 12:20

Verbod op stablecoin-rente kan geld richting ongereguleerde crypto-alternatieven sturen

Steeds meer landen werken aan regels voor stablecoins. In de Verenigde Staten ligt nu een wetsvoorstel op tafel dat rente op gereguleerde stablecoins verbiedt. Dat klinkt veilig, maar volgens meerdere experts kan het juist een averechts effect hebben. In plaats van meer bescherming kan zo’n maatregel kapitaal wegduwen naar buitenlandse en minder transparante crypto-oplossingen.

Voor jou als crypto-investeerder roept dat een belangrijke vraag op: waar gaat dat geld dan heen, en wat betekent dit voor de markt?

Wat is een stablecoin?

Een stablecoin is een cryptomunt die is gekoppeld aan een vaste waarde, meestal de Amerikaanse dollar. Eén stablecoin is in principe altijd ongeveer één dollar waard. Bekende voorbeelden zijn USDC en USDT.

Stablecoins worden veel gebruikt om te handelen, waarde vast te houden of geld snel te verplaatsen binnen de cryptomarkt.

Wat verandert er door nieuwe Amerikaanse regels?

De Amerikaanse GENIUS Act stelt dat zogeheten betaal-stablecoins volledig gedekt moeten zijn door contant geld of kortlopende staatsobligaties. Daarnaast mogen deze stablecoins geen rente uitkeren aan gebruikers.

De overheid ziet stablecoins hiermee vooral als digitaal contant geld, niet als spaarproduct.

Volgens marktpartijen ontstaat hier een probleem: veel beleggers willen niet alleen hun geld parkeren, maar ook rendement verdienen.

Vraag naar rendement verdwijnt niet

Volgens verschillende crypto-experts blijft de behoefte aan rendement altijd bestaan. Als gereguleerde stablecoins geen rente mogen bieden, zoeken beleggers vanzelf andere wegen.

Dat kan betekenen:

Platforms buiten de VS
Crypto-producten die buiten bestaande regels vallen
Complexere constructies met meer risico

Op dit moment leveren kortlopende Amerikaanse staatsobligaties rond de 3 tot 4 procent op. Veel spaarrekeningen blijven daar ver onder. Dat verschil zorgt ervoor dat beleggers actief op zoek gaan naar betere alternatieven.

Banken zijn niet de enige optie

Banken waarschuwen dat rentegevende stablecoins spaargeld kunnen wegtrekken. Maar critici wijzen erop dat consumenten al jaren toegang hebben tot geldmarktfondsen, obligaties en hoogrentende spaarrekeningen.

Stablecoins doen in feite hetzelfde, maar dan binnen de crypto-wereld. Ze maken het makkelijker om rendement te combineren met on-chain gebruik, zoals handelen, lenen of DeFi.

Groeiende interesse in synthetische dollars

Wanneer reguliere stablecoins geen rente mogen bieden, kan de aandacht verschuiven naar zogenoemde synthetische dollars.

Een synthetische dollar is een token dat de waarde van de dollar volgt via handelsstrategieën, niet via volledige dekking met echte dollars. Vaak worden hiervoor derivaten gebruikt.

Derivaten zijn financiële contracten die hun waarde ontlenen aan een onderliggende prijs, zoals futures of perpetual contracts.

Sommige van deze systemen proberen koersschommelingen af te dekken en tegelijkertijd opbrengst te genereren. Dat klinkt aantrekkelijk, maar deze constructies zijn technisch complex en soms lastig te doorgronden.

Meer kapitaal buiten toezicht

Het grootste risico zit volgens experts niet in het bestaan van synthetische dollars, maar in het gebrek aan transparantie bij sommige aanbieders.

Als streng gereguleerde stablecoins worden beperkt, terwijl alternatieven vrij spel houden, ontstaat een scheef speelveld. Kapitaal verschuift dan mogelijk naar:

Offshore platforms
Minder gecontroleerde protocollen
Structuren zonder duidelijke audits

Voor gebruikers betekent dat meer tegenpartijrisico en minder bescherming.

Ook internationaal speelt dit mee

Andere landen experimenteren wél met rentegevende digitale valuta. China, maar ook financiële hubs als Singapore en Zwitserland, onderzoeken hoe digitale activa met opbrengst binnen regels kunnen passen.

Als de VS streng blijft, kan dat ervoor zorgen dat innovatie en kapitaal zich sneller buiten Amerika ontwikkelen.

Wat betekent dit voor jou als belegger?

Waarschijnlijk verdwijnen stablecoins met rendement niet. Ze veranderen alleen van vorm.

Daarom is het belangrijk om verder te kijken dan het rentepercentage:

Hoe wordt het rendement verdiend?
Is het product transparant over risico’s?
Worden er audits uitgevoerd?

Hoe hoger het beloofde rendement, hoe belangrijker deze vragen worden.

Conclusie

Een verbod op rente voor gereguleerde stablecoins lijkt bedoeld om risico’s te beperken, maar kan juist het tegenovergestelde effect hebben. Kapitaal zoekt altijd rendement. Als dat niet mag binnen duidelijke regels, verplaatst het zich naar plekken met minder toezicht.

Slimme regelgeving draait daarom niet om verbieden, maar om het creëren van veilige, transparante kaders voor opbrengst binnen stablecoins.