Banken riskeren achterstand door onduidelijke stablecoin-regels
De discussie over stablecoins wordt steeds belangrijker voor de financiële sector. Terwijl crypto-bedrijven hun diensten blijven uitbreiden, wachten veel banken op duidelijkheid van toezichthouders. Volgens verschillende experts kan die situatie ertoe leiden dat juist banken achterop raken.
Het probleem is simpel: banken investeren al jaren in digitale infrastructuur, maar durven die nog niet volledig te gebruiken zolang de regelgeving rond stablecoins onduidelijk blijft.
Wat zijn stablecoins precies
Een stablecoin is een cryptomunt waarvan de waarde gekoppeld is aan een stabiel actief, meestal de Amerikaanse dollar. Daardoor schommelt de prijs nauwelijks, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Bitcoin of Ethereum.
Stablecoins worden veel gebruikt voor handel, internationale betalingen en het parkeren van kapitaal in de cryptomarkt. Bekende voorbeelden zijn USDT en USDC.
Omdat deze digitale dollars steeds vaker worden gebruikt voor betalingen en financiële diensten, proberen overheden nu duidelijke regels te maken.
Banken investeren al miljarden in crypto-infrastructuur
Veel grote banken hebben de afgelopen jaren al stappen gezet richting blockchain en digitale assets.
Zo ontwikkelde JPMorgan het blockchainbetalingsnetwerk Onyx. BNY Mellon lanceerde diensten voor het bewaren van digitale assets, ook wel crypto-custody genoemd. Citigroup experimenteert ondertussen met zogenoemde tokenized deposits, digitale banktegoeden die op blockchaintechnologie draaien.
Deze initiatieven laten zien dat banken zich voorbereiden op een toekomst waarin digitale geldsystemen een grotere rol spelen.
Toch blijft de echte uitrol voorlopig beperkt. Volgens Colin Butler van Mega Matrix komt dat vooral door regelgeving. Juridische teams bij banken willen eerst weten hoe stablecoins juridisch worden behandeld.
De kernvraag blijft of stablecoins straks worden gezien als bankdeposito’s, effecten of een volledig nieuwe vorm van digitaal geld. Zolang daar geen duidelijk antwoord op komt, houden veel banken hun projecten bewust klein.
Crypto-bedrijven hebben dat probleem minder. Zij opereren al jaren in een omgeving waarin regels nog in ontwikkeling zijn.
Crypto-platforms bieden veel hogere rente
Een ander punt dat banken zorgen baart, is het verschil in rendement.
Veel crypto-platforms bieden namelijk rendement op stablecoins. Gebruikers kunnen hun stablecoins uitlenen of inzetten binnen financiële protocollen en krijgen daarvoor rente.
Volgens experts ligt dat rendement vaak rond de 4 tot 5 procent. Ter vergelijking: de gemiddelde Amerikaanse spaarrekening levert minder dan 0,5 procent op.
Dit verschil kan ertoe leiden dat spaarders hun geld verplaatsen van banken naar crypto-platforms. Het proces verloopt bovendien sneller dan vroeger. Met een paar klikken kan iemand geld van een bankrekening omzetten naar stablecoins.
In het verleden zagen we vergelijkbare ontwikkelingen. In de jaren zeventig verplaatsten spaarders massaal geld naar geldmarktfondsen omdat die hogere rente boden.
Massale uitstroom uit banken is nog niet direct zichtbaar
Toch verwachten sommige analisten niet dat banken meteen grote problemen krijgen.
Fabian Dori van de Zwitserse digitale bank Sygnum wijst erop dat vertrouwen nog steeds een belangrijke rol speelt. Veel bedrijven en institutionele beleggers blijven liever bij partijen die sterk gereguleerd zijn.
Toch kan de concurrentie langzaam toenemen. Vooral bedrijven die internationaal opereren en fintech-gebruikers die gewend zijn aan digitale platforms, verplaatsen hun liquiditeit sneller tussen verschillende systemen.
Wanneer stablecoins steeds meer worden gebruikt als digitaal betaalmiddel, kan de druk op traditionele bankdeposito’s verder oplopen.
Nieuwe regelgeving kan onverwachte effecten hebben
Ironisch genoeg kan strengere regelgeving ook nieuwe risico’s creëren.
In de Verenigde Staten mogen uitgevers van stablecoins momenteel geen rente rechtstreeks uitkeren aan gebruikers. Crypto-platforms bieden echter nog steeds rendement via andere constructies, zoals lending-programma’s of promotionele beloningen.
Als overheden deze mogelijkheden verder beperken, kunnen investeerders uitwijken naar alternatieve producten.
Een voorbeeld zijn zogenoemde synthetische dollar-tokens. Deze digitale dollars genereren rendement via derivatenmarkten in plaats van via traditionele reserves.
Experts waarschuwen dat kapitaal hierdoor kan verschuiven naar minder transparante structuren buiten het zicht van toezichthouders.
Conclusie
De groei van stablecoins zet het financiële systeem langzaam onder druk. Banken investeren al jaren in digitale infrastructuur, maar durven nog niet vol gas te geven zonder duidelijke regelgeving.
Crypto-bedrijven bewegen sneller en trekken ondertussen gebruikers aan met hogere rendementen en flexibele financiële producten.
Als wetgevers te lang wachten met duidelijke regels, bestaat de kans dat innovatie zich vooral buiten het traditionele banksysteem ontwikkelt.
FAQ
Wat is een stablecoin
Een stablecoin is een cryptomunt waarvan de waarde gekoppeld is aan een stabiel actief, meestal de Amerikaanse dollar. Daardoor blijft de prijs relatief stabiel en kan de munt worden gebruikt voor betalingen of handel.
Waarom bieden crypto-platforms rente op stablecoins
Veel platforms verdienen geld door stablecoins uit te lenen of in te zetten in financiële protocollen. Een deel van die opbrengst delen ze met gebruikers in de vorm van rente.
Kunnen stablecoins banken echt bedreigen
Op korte termijn waarschijnlijk niet. Banken hebben nog steeds veel vertrouwen van consumenten en bedrijven. Maar als stablecoins breder worden gebruikt voor betalingen en sparen, kunnen ze op langere termijn wel een serieuze concurrent worden.
